
haftada bir halı sahaya gitmek bizimkini kesmediği için yılda birde turnuva düzenliyorlar, kırılmadık yerleri varsa o arada halledelim diye düşünüyolar herhalde... Halı sahada maç olduğu gün bizim evde hayat durur hiç bir program yapılmaz, bi yere gidilmez, misafir ağırlanamaz (devlet büyükleri de dahil) zira kocam bu ulvi görevi yerine getirmelidir çünki arkadaşlarına ayıp olur (!) İki yıl önceki turnuvada kocamın bacağının çapraz bağları yırtıldı neredeyse kopacaktı ki bu büyük bir ameliyat gerektirirmiş, çok şükür sadece yırtıldı ameliyat falan gerekmedi ama çok acı verici ve zor bir dönemdi, toparlanması bayağı uzun sürdü, ama toparlanır toparlanmaz sahalara hızlı bir dönüş yaptı vel hasıl bu yılki turnuvada isee kolunu kırdı :( Ama kolunun kırıldığını anlamaları 15 gün sürdü neden mi kırıldığı gün acile gitmiş film çekmişler sadece incinme dediler sevindik, neyse dedik ucuz atlattık ohh... Sonra ağrıdan duramadı resmen meledi adam yaa... sonra gitti yeniden film çektirdi bu sefer çatlak dediler alçıya aldılar, yine duramadı ağrıdan gecenin bir yarısı alçıyı ıslattık kestik çıkardık, içtiği ağrı kesiciler hiç bir işe yaramadı üstelik midesine dokunmaya başladı, yeniden hastaneye gitti emar ve tomografi çektiler kolunun bilek kısmına yakın yerinde 2 (İKİ) tane kırık olduğu ancak anlaşılabildi ve tekrar alçıya alındı, şükür şimdi daha iyi... Ama iyileştiği zaman sahalara hızlı bir dönüş yapacak eminim, her neyse kendi düşen (bir yerlerini kıran) ağlamaz.
KOCAMA: Canım benim spor aşkını, karşı konulmaz madalya kazanma isteğini anlıyorum en azından anlamaya çalışıyorum, ama şunu söyleyim büfenin üzerinde plaketlerini ve madalyalarını koyacak yer kalmadı ayrıca eve gelenler senin madalyalarını görünce sevinç gözyaşı dökmüyor canım, eğer madalya istiyorsan bi yerlerini kırmana gerek yok ben sana senede 1-2 tane yaptırırım koyarız büfenin tepesine, gerçi zararı bana ama neyse çünkü tozlarını almak bana düşüyor...
Demem o ki spor yapmak istiyorsan (ki çok güzel örnek alınası bi istek), spor salonuna yazıl, yürü, yüz, zıpla vb. bir yerlerini kırmadan yapılacak sporlara yönel!... şşşşşşşşşşt sana diyomm... hahahaha amaaaan kime diyom...
Sonuç olarak halı sahada futbol oynamak kadın olsaydı, kocam kesin üzerime kuma alırdı, neyse ki değil deyip susuyorum...
HOŞÇAKALIN...
Spor aşkına köprücük kemiğini feda eden birini tanıyorum, yakinim olur......:/
YanıtlaSilHahahaha benim tanıdığım kişi nin kırılmadık yeri kalmadı:)
SilFutbol aşkı diye bir şey var... ve bunun yetiştirilme tarzıyla hiç alakası yok tamamen testesteron hormonuyla alakalı :))
YanıtlaSilBizim oğlanı uzun bir süre uzak tuttum, daha doğrusu tuttuğumu zannettim... Okula ilk başladığı gün bir topun peşinde çılgın sesler çıkartıyordu arkadaşlarıyla :)))
huhuuuuvvvvv harika bir his olmalı :))) biz anlıyamıyoz o ayrı
Silha haaa :)
YanıtlaSil:))
YanıtlaSilHahaha bir ara Can da heveslendiydi ama her gittiğinde bi tarafları yara içinde gelince vazgeçti. Senin eşin çok azimli çıkmış :) Geçmiş olsun.
YanıtlaSilsorma çook azimli
SilBenzetmeler çok güzel . Çocuk uyanmasın diye kıkırdadım, kahakaha atamadım. :D
YanıtlaSilBiz de durum tam tersi. Hayatında futbol oynamamış neredeyse. Canı acayip tatlıdır. Ben severdim ya. Bayağı da oynardım valla. Zaten ben evcilik oynarken de, baba olurdum. Bisiklete biner işe giderdim. Eve gelince az bişey çocukda bakardım ama. :)
Demem o ki, futbolda eğlenceli bir spor. Tabi her yerlerini kırmasalar iyi olurdu.:)
Bu yazımdan sonra birkaç ufak tefek olaydan başka bişi olmadı şükür iyi gidiyo bakalım :))
Sil